Γιατί το να προσφέρεις Παιδεία και Γνώση δεν είναι συμφέρον αλλά υποχρέωση!

Γιατί  το να  προσφέρεις  Παιδεία  και  Γνώση  δεν  είναι  συμφέρον  αλλά  υποχρέωση

Στην  εποχή  που  ζούμε  πολλοί  υποστηρίζουν ότι  οι  δύο  μεγαλύτερες  αξίες  που  λείπουν  από την  καθημερινότητά μας  είναι  η ΑΝΘΡΩΠΙΑ  και η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ!

Επίσης  αυξάνονται  οι  άνθρωποι  που  πιστεύουν  πως  η  κρίση  που βιώνουμε  είναι  πρώτα και  πάνω  απ’όλα  κοινωνική  θέμα  έλλειψης  ανθρωπισμού. Επειδή πιστεύουμε  ότι  η ΠΑΙΔΕΙΑ  είναι  το  κλειδί  για  την έξοδο από  τη δύσκολη  κατάσταση που  βιώνει  ο λαός μας και  η πατρίδα  μας, σήμερα  επισκεφτήκαμε  το Φάρο  του Κόσμου,  Κέντρο   Προστασίας Ανηλίκων ΡΟΜ  που  βρίσκεται  στην  ευαίσθητη  περιοχή του  Δήμου μας  στο  Δενδροπόταμο  και  δωρίσαμε  βιβλία που  μας πρόσφεραν  οικογένειες  συμπολιτών.

Εγκυκλοπαίδειες, εκπαιδευτικά  βιβλία, σχολικά  βοηθήματα,  παραμύθια  και  λογοτεχνικά βιβλία. ΘΕΛΟΥΜΕ  να βοηθήσουμε  ως νέοι  της περιοχής μας  το θεάρεστο   έργο   που προσφέρει  εδώ και  χρόνια  ο  Αρχιμανδρίτης  π. Αθηναγόρας   Λουκατάρης  και  οι εθελοντές  του ΦΑΡΟΥ!  Υποσχεθήκαμε  άλλωστε  πως  θα είμαστε  αρωγοί  τους  σε   κάθε  προσπάθεια  και  είμαστε  διαθέσιμοι να  προσφέρουμε  τις  υπηρεσίες  μας  σε ό,τι  μας ζητήσουν!

ΕΝΑ ΒΙΒΛΙΟ ΜΠΟΡΕΙ  ΝΑ  ΣΟΥ ΧΑΡΙΣΕΙ ΤΟ  ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΤΑΞΙΔΙ

 ΚΑΘΩΣ Το διάβασμα είναι για το μυαλό ό,τι η γυμναστική είναι για το σώμα!

Δημήτρης  Παυλακούδης -  Παναγιώτης  Μπουζαλάκος

Του Δημήτρη Παυλακούδη: " Αριστερός δε σημαίνει να μην επιθυμείς την αξιολόγηση και την αξιοκρατία"

Επιστρέφει και πάλι στο προσκήνιο, όπως κάθε Σεπτέμβρη άλλωστε τα τελευταία είκοσι τουλάχιστον χρόνια η κουβέντα στα «περί αξιολόγησης των δημοσίων λειτουργών».

Εδώ και τόσα χρόνια παρατηρείται στην πατρίδα μας ένα οξύμωρο φαινόμενο. Απ΄ τη μια η κοινωνία  καταδικάζει το Δημόσιο  σε ποσοστό άνω του 80% -πλην βεβαίως των δημοσίων υπαλλήλων- και από την άλλη στις πολιτικές ατζέντες των κομμάτων της αντιπολίτευσης και κυρίως των Αριστερών ή τουλάχιστον όσων κατά καιρούς ονομάζονται έτσι κυριαρχεί το σύνθημα «Κάτω τα χέρια από το Δημόσιο»!

Τα δύο «στρατόπεδα» παγιδευμένα και φέτος στην ίδια ξύλινη γλώσσα που μάθαμε!

Από τη μια πλευρά  η πλειοψηφία των πολιτών κατακεραυνώνουν και κατηγορούν συνεχώς το Δημόσιο τομέα. Καθημερινά οι πολίτες αντιμετωπίζουν τη κωλυσιεργία  των δημοσίων λειτουργών στις διάφορες υπηρεσίες, βιώνουν την ανυπαρξία του κράτους και των θεσμών κάθε φορά που επισκέπτονται δημόσιες υπηρεσίες  και ζητούν άμεσα μέτρα από την εκάστοτε κυβέρνηση….

ΨΗΦΙΣΤΕ ΤΗΝ ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΤΑΙΝΙΑ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ: Αφιέρωμα 100 χρόνια Ελληνικό Σινεμά στο 55ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης

Με τη συμπλήρωση 100 χρόνων ελληνικού σινεμά, ο κύκλος όχι μόνο δεν κλείνει αλλά ανανεώνεται προς νέες κατευθύνσεις.

Πριν το αφιέρωμα λοιπόν που θα πραγματοποιηθεί τον ερχόμενο Νοέμβριο, το φεστιβάλ δίνει τώρα τη σκυτάλη στους θεατές να ψηφίσουν ταινίες που τους σημάδεψαν ή που δεν είχαν την ευκαιρία να παρακολουθήσουν ποτέ μέχρι σήμερα.

Η λίστα με τις 200 ταινίες δεν αποτελεί σε καμία περίπτωση το αλφαβητάρι του ελληνικού σινεμά. Δεν περιλαμβάνει πλήρεις φιλμογραφίες, ούτε το σύνολο των ελλήνων σκηνοθετών οι οποίοι συνέβαλαν ο καθένας με τον δικό του τρόπο στη διαδρομή του ελληνικού κινηματογράφου.

Ο Βασίλης τραγουδά Μίκη Θεοδωράκη 40 χρόνια μετά..στις 1 Οκτώβρη στο Παλαί ντε Σπορ

Παλαί ντε Σπορ Θεσσαλονίκης
(Αλεξάνδρειο Αθλητικό Μέλαθρον)

40 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ...

Τετάρτη 1 Οκτωβρίου 2014, 21.00

Η STRAY MUSIC και η Λαϊκή Ορχήστρα «Μίκης Θεοδωράκης» παρουσιάζουν τoν Βασίλη Παπακωνσταντίνου στη συναυλία «40 χρόνια μετά...»
Ένα αφιέρωμα στον Μίκη Θεοδωράκη, με την Λαϊκή Ορχήστρα «Μίκης Θεοδωράκης» και την συμμετοχή της Μπέττυς Χαρλαύτη.

Σαράντα χρόνια μετά την πρώτη γνωριμία του Βασίλη Παπακωνσταντίνου με τον Μίκη Θεοδωράκη στο Παρίσι, που οδήγησε στην επίσημη έναρξη της συνεργασίας τους το 1976, ο δημοφιλής ερμηνευτής και κατεξοχήν ‘συναυλιακός’ καλλιτέχνης με την νεανική ορμή, την ώριμη τρυφερότητα και το μοναδικό ροκ στυλ συμπράττει επί σκηνής με την δεκαμελή Λαϊκή Ορχήστρα «Μίκης Θεοδωράκης», παρουσιάζοντας μια ανατρεπτική συναυλία-γεγονός με κοινωνική ευαισθησία, μια βραδιά γεμάτη Ελλάδα, ελεύθερο και σκεπτόμενο πνεύμα, ενέργεια, συγκίνηση, νοσταλγική αλλά και επίκαιρη διάθεση.

ΝΕΕΣ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΕΣ ΑΝΑΚΑΛΥΨΕΙΣ: Οι τάφοι της Αγίας Σοφίας

Δύσκολα σ΄αυτήν την πόλη να σκάψεις σε βάθος περισσότερο από ένα μέτρο και να μην χρειαστεί να καλέσεις την 9η Εφορία Βυζαντινών Αρχαιοτήτων.

Σήμερα το μεσημέρι, κατά την διάρκεια των έργων στην πεζοδρόμηση της Αγίας Σοφίας, για την υπογειοποίηση κάδων απορριμμάτων, ένα μακάβριο όσο και παράξενο εύρημα διέκοψε τις εργασίες. To σκάμμα είχε ανοιχτεί σε βάθος ενός μέτρου όταν οι εργάτες ανέσυραν ανθρώπινα οστά.

Ο Χάρτης της Πόλης: Στη σιωπή του Ζέιτενλικ

Του Γιώργου Τσιτιρίδη
Εικόνες: Ελένη Βράκα, Ορχάν Τσολάκ

Εκατό χρόνια συμπληρώνονται φέτος από την Έναρξη του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου και στη συνέχεια, της δημιουργίας των Συμμαχικών νεκροταφείων της Θεσσαλονίκης γνωστά και ως Σέρβικα η Ζέιτενλικ. Εν αναμονή του εορτασμού ας ανατρέξουμε λίγο στην ιστορία τους.

Ζέιτενλικ θα πει ελαιώνας στην τουρκική γλώσσα. Στην περιοχή παλαιότερα υπήρχαν αιωνόβιες ελιές που της έδωσαν και το χαρακτηριστικό όνομα. Από την εποχή του τέλους του Α’Παγκοσμίου Πολέμου είναι η μεγαλύτερη στρατιωτική νεκρόπολη της Ελλάδος. Χωροθετημένη σε πέντε τομείς, ανάλογα με την εθνικότητα των πεσόντων, 20.500 στρατιώτες τον αριθμό που έπεσαν μαχόμενοι στην Θεσσαλονίκη και στα πέριξ, από το 1914 έως και το 1919 περίπου.

Πιο αναλυτικά: Γαλλικός τομέας: 8.089 - Σερβικός τομέας: 7.500- Ιταλικός τομέας: 3.000 - Βρετανικός τομέας: 1.600 - Ρωσικός τομέας: 400.

Η συμφωνία για την ίδρυση των Γαλλικών, Αγγλικών, Ιταλικών και Σερβικών νεκροταφείων υπεγράφη στις 20 Νοεμβρίου 1920, από τον Γενικό Διοικητή Θεσσαλονίκης Αδοσίδη (εκ μέρους της Ελλάδας) και εκ μέρους των συμμάχων από τους στρατηγούς Μπουσέ (Γαλλία), Μιλν (Αγγλία), Μίσιτς (Σερβία) και τον αντισυνταγματάρχη Τζιανμπερίνι (Ιταλία).

Από την προοδευτική και ριζοσπαστική πένα του Αστέριου Αλβανού: "Σύμφωνο συμβίωσης και τεκνοθεσία"

ΤΟΥ ΑΣΤΕΡΙΟΥ ΑΛΒΑΝΟΥ

Βροντοφωνάζουμε για μια κοινωνία δίκαιη και ίση. Διαμαρτυρόμαστε για άδικους φόρους. Ενοχλούμαστε όταν κάποιος πάρει τη θέση μας στην ουρά της τράπεζας. Επιδιώκουμε τον πολιτικό πολιτισμό και καταγγέλλουμε τους άλλους που δεν τον έχουν. Εμείς οι Έλληνες έχουμε πολιτισμό και το βροντοφωνάζουμε.

Ντρέπομαι όμως για τους προγόνους μου που πριν από μόλις 70 χρόνια δεν έδιναν το δικαίωμα της ψήφου στη γυναίκα. Ντρέπομαι για τους προγόνους μου που πριν από 100 χρόνια, θεωρούσαν πως οι γυναίκες δεν χρειαζόταν  να πηγαίνουν στο σχολείο. Ντρέπομαι για τους σημερινούς πολιτισμένους Έλληνες που κρίνουν τον συνάνθρωπό μας  από το χρώμα του δέρματός του και από τη δουλειά που κάνει.