Τετάρτη 18 Ιουνίου 2014

Κόουτς της Σεζόν ο Μαρκόπουλος!



Ο προπονητής του ΠΑΟΚ, Σούλης Μαρκόπουλος, αναδείχθηκε κορυφαίος προπονητής της Basket League ΟΠΑΠ για τη σεζόν 2013-14, συγκεντρώνοντας σχεδόν το απόλυτο στις ψήφους!
Ο κόουτς του ΠΑΟΚ ψηφίστηκε από τους 49 εκ των 51 δημοσιογράφων που συμμετείχαν στη διαδικασία. Οι 41, δε, τον επέλεξαν ως τον κορυφαίο δίνοντάς του την πρώτη θέση.
Ο Μαρκόπουλος πήρε τα σκήπτρα από τον Αργύρη Πεδουλάκη -κορυφαίο του 2013-, ενώ άφησε πίσω του τον Ηλία Παπαθεοδώρου αλλά και τον μοναδικό ξένο της λίστας, τον Νέναντ Μάρκοβιτς.

Τρίτη 17 Ιουνίου 2014

Βλέπεις Μουντιάλ; Είσαι νεοφιλελεύθερος!



ΤΟΥ ΘΑΝΑΣΗ ΧΕΙΜΩΝΑ

Αγαπητοί φίλαθλοι. Μήπως είμαστε νεοφιλελεύθεροι; Ακροδεξιοί; Λέτε τελικά να είμαστε χρυσαυγίτες; Αναρωτιέστε φυσικά τι έπαθα και κάνω τέτοιες σουρεαλιστικές ερωτήσεις. Ας πάρουμε λοιπόν τα πράγματα από την αρχή…
Είναι γνωστό τοις πάσι πως αυτές τις μέρες διεξάγεται στη Βραζιλία το Παγκόσμιο Κύπελλο ποδοσφαίρου. Επίσης, όλοι ξέρουμε πως εδώ και μήνες, η αχανής νοτιοαμερικάνικη χώρα ταλανίζεται από διαδηλώσεις και επεισόδια καθώς ένα μεγάλο κομμάτι του –πάμφτωχου- βραζιλιάνικου λαού δεν αποδέχεται το γεγονός πως εκατομμύρια ρεάλ ξοδεύονται στο Μουντιάλ αντί για την Παιδεία, την Ασφάλεια, την Φτώχεια κ.ο.κ. Δεν έχουμε φυσικά να κάνουμε με ένα πρωτοφανές φαινόμενο. Είναι πολύ συνηθισμένο να υπάρχουν αντιδράσεις σε χώρες που φιλοξενούν σημαντικές αθλητικές διοργανώσεις. Από την πιο light εκδοχή της μουρμούρας που ζήσαμε στο «Αθήνα 2004» έως τις αιματηρές οδομαχίες με τους δεκάδες νεκρούς στην Πόλη του Μεξικού, στην Ολυμπιάδα του 1968.

Δευτέρα 16 Ιουνίου 2014

Του Γιώργου Τούλα: " O φόβος δεν μπορεί να νικήσει την ελπίδα "



Του Γιώργου Τούλα 
Ήταν λίγο μετά τις οκτώ το απόγευμα. Οι μουσικοί της Κρούσης είχαν πάρει τις θέσεις τους στα παράθυρα και τα μπαλκόνια της βίλας Πετρίδη, του θρυλικού νεοκλασικού της οδού Αναγεννήσεως που ανακαινίζεται. Ήταν η πρώτη φορά που τα παράθυρα του κτιρίου άνοιγαν για να υποδεχτούν μια πολιτιστική δράση. Μια από τις πολλές που ετοιμάσαμε στο πρόγραμμα δράσεων West Side Story που σχεδιάσαμε εδώ και πολλούς μήνες και τρέξαμε στην περιοχή της Δυτικής Εισόδου της πόλης. Μια γειτονιά με πάρα πολλά προβλήματα και πολλές αντιθέσεις, που έχει εγκαταλειφθεί είναι αλήθεια στη μοίρα της.
Την ώρα λοιπόν που η Κρούση ξόρκιζε με τα τύμπανα της το φόβο και τα σκοτάδια που στοιχειώνουν στη γειτονιά και εκατοντάδες άνθρωποι παρακολουθούσαν στον υπαίθριο χώρο εμπρός της τη συναυλία μια πορεία μελών της Χρυσής Αυγής άρχισε να πλησιάζει την εκδήλωση μας για να καταλήξει στα γειτονικά της γραφεία. Χωρίς καμία απολύτως πρόκληση από μας ή τους μουσικούς γίναμε μάρτυρες αλλά και θύματα μιας πρωτοφανούς επίθεσης, στην αρχή λεκτικής και μετά με ρίψη αντικειμένων, μπουκαλιών και πετρών, που άρχισαν να εξεσφενδονίζουν προς την πλευρά των μουσικών φωνάζοντας απειλητικά: Τα τύμπανα σας και στην Αφρική και Ανάρχες θα σας φάμε.

Κυριακή 15 Ιουνίου 2014

ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΗ ΜΟΝΟΓΡΑΦΙΑ του Κώστα Μπαλαχούτη: "Μάνος Χατζιδάκις - 20 Χρόνια Απουσίας! "



ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ ΜΠΑΛΑΧΟΥΤΗ

Πως μπορεί να χωρέσει κανείς, μέσα σε λίγες ψυχρές σελίδες, το μεγαλείο της τέχνης και της χαρισματικής προσωπικότητας ενός  τόσο μεγάλου δημιουργού;
Πως μπορούν οι λέξεις να ψηλαφίσουν το “μύθο” ενός ανθρώπου, που χάραξε όσο λίγοι την πορεία του ελληνικού τραγουδιού και την πολιτισμική ζωή του τόπου για μισό περίπου αιώνα, και που οι επιρροές, οι επιδράσεις, οι αποχρώσεις και το στίγμα του εξακολουθούν να δονούν και να καθορίζουν τα δεδομένα στο χώρο, 20 χρόνια μετά την αποδημία του;

Προσπάθεια μάταιη, άσκοπη, άκαρπη, απραγματοποίητη. Ας μιλήσουν καλύτερα η συγκίνηση, το δέος και ο θαυμασμός του ταπεινού ακροατή, σε μια κατάθεση χρέους, “από καρδιάς”...

Η… άγνωστη γιορτή του πατέρα!




Μπορεί να μην είναι γνωστή στο ευρύτερο κοινό, ωστόσο και η μέρα αυτή δικαιούται τη θέση της στο πάνθεον των παγκόσμιων ημερών. Η Γιορτή του Πατέρα, προς τιμήν του αφανούς ήρωα της οικογένειας, γιορτάζεται κάθε τρίτη Κυριακή του Ιουνίου, για φέτος σήμερα Κυριακή 15 Ιουνίου.
Η Γιορτή του Πατέρα φιλοδοξεί να κλέψει λίγη από τη δόξα της αντίστοιχης Γιορτής της Μητέρας τον Μάιο, αλλά και να υποδηλώσει κάτι που συχνά ξεχνιέται: την αξία του πατρικού ρόλου για την οικογένεια.
Σύμφωνα με τη Wikipedia, η πρώτη γνωστή ιστορικά περίπτωση οργανωμένου εορτασμού της Ημέρας του Πατέρα έγινε στις 5 Ιουλίου του 1908 στο Φέαρμοντ της Δυτικής Βιρτζίνια των ΗΠΑ. Διοργανώθηκε από την Γκρέις Γκόλντεν Κλέιτον προς τιμήν των 210 νεκρών πατέρων που έχασαν τη ζωή τους σε ορυχείο στην αποκαλούμενη τραγωδία του Μόνονγκα λίγους μήνες πριν.

Παρασκευή 13 Ιουνίου 2014

Ζει ο βασιλιάς Αλέξανδρος;

ΤΟΥ ΚΑΡΟΛΟΥ ΜΠΡΟΥΣΑΛΗ

Θεός, αυτοκράτορας, σεβαστός σ’ Ανατολή και Δύση, ο διασημότερος άντρας των Βαλκανίων έσβησε μέσα στον πυρετό στα 32 του χρόνια: Ο Μέγας Αλέξανδρος πέθανε στις 13 Ιουνίου του 323 π.Χ. Είναι ο πρώτος Βαλκάνιος ιδρυτής αυτοκρατορίας που ξεκίνησε από την περιοχή κι απλώθηκε στην τότε γνωστή ανατολική οικουμένη και την Αίγυπτο. Ίσως γι’ αυτό είναι και ο μοναδικός άντρας, τον οποίο τόσοι λαοί προσπάθησαν να οικειοποιηθούν. Οι Αιγύπτιοι και οι Πέρσες ήταν οι πρώτοι. Οι κάτοικοι του κρατιδίου των Σκοπίων οι τελευταίοι.
Γράφει ο Παναγιώτης Κανελλόπουλος:
«Κανένας άλλος δεν γονιμοποίησε, όπως ο Αλέξανδρος, τη φαντασία τόσο πολλών λαών και φυλών, καθώς και τόσο πολλών αιώνων. Ο θρύλος έκαμε τον Αλέξανδρο να μπει, με τις πιο παράδοξες μεταμορφώσεις, στην παράδοση όχι μόνο των Ευρωπαίων, που τον μεταμόρφωσαν σε ιππότη του Μεσαίωνα, αλλά και των Περσών, των Αιγυπτίων, των Ινδών, των Ιουδαίων και των Μωαμεθανών. Ξένα έθνη, μεγάλες φυλές με βαθιά σοφία και παράδοση, οικειοποιήθηκαν τον Αλέξανδρο ως μυθικό ήρωα, ως θεό ή πρόδρομο του Μεσσία, ακόμη και ως άγιο του Χριστιανισμού».

Πέμπτη 12 Ιουνίου 2014

Τα «αόρατα» παιδιά- Παγκόσμια Ημέρα κατά της Παιδικής Εργασίας



Τα παιδιά που εργάζονται στην Ελλάδα είναι «αόρατα». Αφανή και απαρατήρητα  μέσα σε ένα περιβάλλον κρίσης και φτώχειας. Παιδιά-εργαζόμενοι που δεν  καταγράφονται, δεν μετριόνται, στη σκιά της προσοχής της ελληνικής Πολιτείας. Στις γκρίζες ζώνες της ανέχειας και της ανεργίας των οικογενειών που ζουν στα όρια της φτώχειας, τα παιδιά καλούνται να σηκώσουν το βάρος της επιβίωσης, να εγκαταλείψουν το σχολείο πρόωρα, να ζήσουν  κάτω από  καθεστώς  ανάγκης και εξάρτησης. Διακινδυνεύουν την υγεία, τη σωματική και ψυχική τους ανάπτυξη, ανασφάλιστα, κακοπληρωμένα, εκτεθειμένα σε  κάθε είδους κίνδυνο.