Πολλές
φορές φίλοι, συνυποψήφιοι,
αντίπαλοι ή άγνωστοι
άνθρωποι με ρωτούσανε και με
ρωτάνε ακόμη: “Σε εκφράζει η
πολιτική; ”, “Γιατί ασχολείσαι ακόμη, δε βλέπεις ότι όλοι νοιάζονται μόνο για την πάρτη τους; ” και άλλα παρόμοια.
Εσχάτως μάλιστα πολλοί όψιμοι
«συνασπισμένοι» φίλοι και σύντροφοι με
πολλούς εκ των οποίων ήμασταν
μαζί συνοδοιπόροι μου λένε
«Κρίμα, νέος άνθρωπος να παραμένεις
ακόμη στο ΠΑΣΟΚ αντί να έρθεις σ εμάς που είμαστε πρώτη
δύναμη».
Δεν
αδικώ κανέναν τους. Άμεσα σπεύδω ν απαντήσω στους πιο πολλούς από αυτούς πως ο
βασικός λόγος που επιμένω ακόμη
να μιλώ και ν
ασχολούμαι με την πολιτική όχι ως θεωρία αλλά ως πράξη και
δράση είναι ακριβώς αυτό. Πως δηλαδή κανείς
χώρος και κανένα πρόσωπο δε μ εκφράζει απόλυτα και
πως στις μέρες μας ΔΕ ΜΟΥ ΑΡΕΣΕΙ
ΟΥΤΕ η πολιτική ούτε οι πολιτικοί με τον
τρόπο που ενεργούν
και πολιτεύονται.
ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ
ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ή αλλιώς η επονομαζόμενη ΚΡΙΣΗ που έχει γίνει σπασμένο τηλέφωνο επηρεάζοντας εκατομμύρια πολίτες τούτης της
χώρας είναι πρώτιστα ζήτημα ΝΟΟΤΡΟΠΙΑΣ, ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΩΝ και
ΕΛΛΙΠΩΝ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΩΝ που
αντανακλά άμεσα και ζωτικά και στην Κοινωνία και στην Οικονομία μας!
Τα όσα
ζήσαμε και ζούμε
αυτές τις μέρες με την διαπραγμάτευση Ε.Ε.- ελληνικής κυβέρνησης νιώθω
γράφοντας τούτες τις αράδες πως
με ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΝΟΥΝ ΠΛΗΡΩΣ τόσο ως άτομο όσο και ως πολίτη για τις
δύο γενναίες επιλογές μου τα τελευταία
χρόνια.







