Πέμπτη, 15 Νοεμβρίου 2012

Άρθρο Δ.Παυλακούδη: ο Χαμένος Πολιτισμός στους Αμπελόκηπους!




Το θέμα πολιτισμός αγγίζει αναμφίβολα και πολλές άλλες παραμέτρους.Πολλοί από εσάς διαβάζοντας τούτες τις αράδες ίσως χαμογελάσουν ειρωνικά σα να λένε,τι κάθεσαι και μας γράφεις μωρέ τώρα..Εδώ η πατρίδα χάνεται και μεις με πολιτισμό θ ασχολούμαστε...Ναι λοιπόν κύριοι κάθε χρώματος και αρώματος με πολιτισμό.
Και όχι μόνο αυτό αλλά θα τολμήσω να εξειδικεύσω μιλώντας για πολιτισμό στο δήμο μας...

Κάνοντας μια βόλτα στις γειτονιές των Αμπελοκήπων και της Μενεμένης διαπιστώνεις πόσο χαμηλά έχουμε φτάσει...και για να μη στενοχωρήσω ορισμένους που θα δουν πίσω από την παρέμβασή μου εκ νέου φαντάσματα θα πω...      Ναι κύριοι για την υποβάθμιση του πολιτισμού μας φταίμε όλοι στην περιοχή...και οι πράσινοι και οι βένετοι και όλα τα χρωματάκια...
Κάποτε οι Αμπελόκηποι ήταν γεμάτοι πολιτιστική δημιουργία και ο τόπος πράγματι μοσχοβολούσε...Υπήρχαν ένα σωρό πολιτιστικοί φορείς που συγκέντρωναν γύρω τους ανθρώπους κάθε ηλικίας.Ποιος θα λησμονήσει τη ζωντανή και παθιασμένη κάποτε ΛΑΜΟΣΑ που με τις δράσεις και τα φεστιβάλ της ζωντάνευε την περιοχή ή ακόμη Και πληθώρα ακόμη νεανικών σχημάτων και πολιτιστικών λουλουδιών που μόνοι μας τ αφήσαμε και μαράθηκαν...Σήμερα έχει απομείνει μόνο η ΜΟΚΑ, (Μορφωτική Κίνηση Αμπελοκήπων) που επιβιώνει χάρη σε ιδιωτικές προσπάθειες και ελάχιστα αξιόλογα νεανικά μουσικά σχήματα που είτε υποχρηματοδοτούνται....αν δεν ακούγεται ως αστείο αυτό ,είτε αντιμετωπίζονται σαν παρέες καφενείου.Και είναι πολυ λυπηρό και οδυνηρό κάτι τέτοιο!!!
Ας πάμε και παραπέρα...Όλοι θυμόμαστε τα εντυπωσιακά φεστιβάλ που διοργάνωνε ο δήμος ή τις διάφορες γιορτές όπως τα Χαλκίδεια,τις ημέρες τραγουδιού και τόσα άλλα που μέχρι και τα χρόνια της διοίκησης Σταματουλάκη πλαισιώνονταν από εξαιρετικά μουσικά βραδινά,συναυλίες μεγάλων ερμηνευτών και τρομερές παρουσίες...Πέρασαν από την Επτάλοφο ονόματα όπως ο Μητροπάνος,ο Μακεδόνας,ο Ζερβουδάκης,η Μελίνα Κανά,ο Κηλαηδόνης,οΔιονυσίου και αργότερα οι υιοί και τόσοι άλλοι...
Μέχρι και ο μεγάλος Γιάννης Ρίτσος έγινε κάποτε επίτιμος συνδημότης μας..κι ύστερα ήρθαν κι άλλοι μεγάλοι των γραμμάτων όπως ο Σαμαράκης που μάγεψε κάποτε τα παιδικά και αθώα τότε αυτιά μου στο δημοτικό κινηματοθέατρο...
Για να μη θυμηθούμε τη ζωντάνια,τη φρεσκάδα και το άρωμα που ανέδιδε το Πνευματικό κέντρο του δήμου Αμπελοκήπων ,που έκανε διάσημη τη γειτονιά μας σ όλη την Ελλάδα και την Ευρώπη...Εξαιρετικά τμήματα παραδοσιακού χορού με τρομερές διακρίσεις,σπουδαίο τμήμα ζωγραφικής και πληθώρα αθλητικών τμημάτων που πλαισιώνονταν από χιλιάδες παιδιά που παίρναμ μια μπάλα και τρέχαμε.
Που πήγαν όλα αυτά κύριοι πολιτικοί των Αμπελοκήπων ;
Ξέρω,ξέρω θ ακουστούν πάλι ως απάντηση οι γνωστές δικαιολογίες περί κρίσης και ΔΝΤ ,περί φτώχειας και τα τοιαύτα.Ίσως μάλιστα ν ακουστεί και πως ακόμη γίνεται η ανθοέκθεση και τα Αμπελοκήπεια ή τα Χαλκίδεια...Δυστυχώς όμως έχουν γίνει κι αυτά της σειράς χωρίς κάτι το ατόφιο όπως παλιά....
Ας πούμε την αλήθεια λοιπόν στα παιδιά,για να θυμηθώ και λίγο το Μανόλη Αναγνωστάκη...
Ευθύνη φέρετε όλοι όσοι διαχειριστήκατε εξουσία και διαχειρίζεστε ακόμη...Ευθύνη φέρουμε κι εμείς οι πολίτες τούτου του τόπου,που καταντήσαμε στρατιωτάκια όχι μολυβένια αλλά κέρινα που λιώνουν,γιατί ανεχτήκαμε το καπέλωμα όλων των πολιτιστικών συλλόγων από πολιτικούς και μεσάζοντες,γιατί αφήσαμε κάποιους να καπηλευτούν και να διαλύσουν στο όνομα της κάλπης ό,τι γνήσιο και αυθεντικό υπήρχε και κυρίως γιατί αποξενωθήκαμε και γίναμε έρμαια μιας οθόνης ή και παραπάνω ,κλειστήκαμε κι άλλο στο καβούκι μας και ηδονιζόμαστε ν ακούμε θρήνους δεχόμενοι μοιρολατρικά το κάθε τι...Κρίμα...Προλαβαίνουμε άραγε να ξυπνήσουμε ;
Άντε να δούμε..Και μιας και πλησιάζουν ολοένα οι τα καρναβάλια με όσα βλέπουμε κι ακούμε τελευταία ξέχασα ν αναφέρω τις εξαιρετικές καρναβαλικές παρελάσεις που διοργανώνονταν κάποτε...Δεν πειράζει όμως αυτές τις τιμούμε καθώς πλέον έχουμε γεμίσει καρναβαλιστές και μασκαρεμένους που κυκλοφορούν καθημερινά επί 24ώρου βάσεως....
Εις το επανιδείν...

Υ.Γ. 1 Ας μη μιλήσουμε για τον ατομικό πολιτισμό μας γιατί θα γελάν κι οι πέτρες
Υ.Γ. 2 Μήπως,λέω μήπως η κρίση είναι πρωτίστως κοινωνική και δε το πήραμε πρέφα ;

Δημήτριος Χ.Παυλακούδης , Φιλόλογος-Υπ.ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ Δημ.Παράταξης Αμπελοκήπων-Μενεμένης ΠΟΛΙΤΕΣ ΣΕ ΔΡΑΣΗ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου